Omschrijving van de therapie

De osteopathie vindt zijn oorsprong in de negentiende eeuw en is ontwikkeld door de Amerikaanse arts Andrew Taylor Still (1828 - 1917). Door het uitvoeren van operaties en dissecties kwam hij tot het inzicht dat het klassiek medisch standpunt ten opzichte van het menselijk lichaam, wat betreft onderzoek en behandeling, te beperkend was. Zo ontdekte hij dat alle lichaamsweefsels een zekere mate van beweeglijkheid vertonen en dat verlies van deze beweeglijkheid een nadelige invloed heeft op de gezondheid. Hij ontwikkelde een manier om alle weefsels van het lichaam manueel te kunnen onderzoeken en behandelen. Zo zag hij dat het herstel van beweeglijkheid een positief effect had op parameters zoals pijn, lichaamsbeweeglijkheid en lichaamsfuncties.

De osteopaat werkt op verschillende peilers van het lichaam :

  • Pariëtaal systeem (botten, spieren, gewrichten, zenuwen, bloedvaten)
  • Visceraal systeem (organen)
  • Craniosacraal systeem (schedel en ruggemergvliezen)

Door het integreren van de drie systemen in zijn onderzoek en behandeling heeft de osteopaat effect op allerlei soorten klachten (cfr. Indicaties).

De osteopathie maakt gebruik van enkele basisprincipes om haar effecten kracht bij te staan :

  • Het principe van "Functie en structuur". Deze twee parameters zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden waarbij het veranderen van de ene steeds effect heeft op de andere.
  • Het principe van "Arterial rule". Het verbeteren van doorbloeding in een bepaalde weefselregio heeft een helend effect op het weefsel zelf.
  • Het principe van de "Autocorrectie". Door stimulatie van beweeglijkheid van bepaalde lichaamsweefsels zal het lichaam meer mogelijkheid krijgen om een zelfhelend proces te ondergaan waarbij zelfherstel tot een bepaalde mate mogelijk is.
  • Het principe van "Holisme". Het lichaam is een geheel, waarbij alle structuur via bepaalde andere weefsels direct of indirect met elkaar zijn verbonden. Daardoor gaat de osteopaat uit van het principe dat elke functiestoornis in het lichaam waar dan ook, vroeg of laat een effect heeft op andere structuren welke dan ook terug klachten kunnen veroorzaken.